Polonez personelleri 16 gündür harekette: Bizim emeğimizle varlıklı oldular

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

İSTANBUL – İstanbul’un uzak ilçelerinden Çatalca’da bir ormanın içerisinde, navigasyon olmasa kimselerin bulamayacağı Polonez Et Fabrikası’nda, Tek Besin İş Sendikası’nda üye olan çalışanlardan 135’i ‘Kod-46’ ile (Yüz kızartıcı suç) kapı önüne koyuldu. Çalışanlar 16 gündür, işe iade talebiyle başlattıkları aksiyonlara devam ediyor.

İşçilerin birçok taban fiyat ve altında 13 ila 16 bin lira ortasında değişen maaşlarla çalışıyor. Fabrikadaki emeğin büyüğü bayan emekçilere ilişkin. Birçoğu hayatında birinci kez sendika ile tanışmış. Bir ortada durmalarının kendilerine güçlü hissettirdiğini söylüyorlar. Polonez fabrikasının kapısında aksiyonlarına devam eden çalışanlarla görüştük. Güneşten korunmak için yüzlerce paletin ortasında sıkışan çalışanların, yorgunlukları yüzlerinden okunuyor. Güneş ciltlerini yakmış lakin çalışanlar öylesine kararlı ki artık bıçağın kemiğe dayandığını söylüyor.

‘DEVLET VE İŞVEREN İLE BİRİNCİ YÜZLEŞME’

İşçilerin pek birçok daha evvel hiç ‘devlet’ ile karşı karşıya gelmemiş. Hak arayışlarında polis şiddetiyle birinci defa yüzleşenlerin sayısı hayli fazla. Çatalca Kaymakamı’ndan yedikleri fırça da yaşadıklarının üzerine ayrıyeten bir keder kaynağı olmuş. Personeller, yıllardır bir umut görmediklerini fakat sendikalı olduktan sonra kendilerini daha güçlü hissettiklerini anlatırken, sonuç ne olursa olsun ‘direnmeye’ devam edeceklerini belirtiyor. Bugüne kadar geçim tasasıyla, hakarete, aşağılanmaya, fazla mesaiye boyun eğmek zorunda kalan personeller, işverenlerin da geçimle ilgili kasvetleri bildiğini bu yüzden kendilerine ‘hoyrat’ davranıldığını görüşünde.

DENİZ GEZMİŞ’E BENZEYEN EMEKÇİ EN ÖNDE

İşçiler kendi ortalarında ‘Deniz Gezmiş’ diye seslendikleri personel, “Ben de kendimi o denli hissetmeye başladım” derken gülüyor. Arkadaşları tıpkı Deniz Gezmiş üzere en önde yürüyenlerden biri olduğunu söylerken, yanımızdan topallayarak uzaklaştı. Polis müdahalesinde tartaklanan emekçi, darp raporu aldığını ve vazifeli memurlardan şikayetçi olduğunu kaydetti.

İşçiler ortasında şakalaşmalar da oluyor. Her ne kadar yorgun görünseler de moral ve motivasyonları yüksek. Kendilerine diğer yerlerde iş bulabileceklerini söyleseler de artık, bir haysiyet sorununa döndüğünü ve bu ‘yoldan’ geri dönüş olmadığını belirtiyorlar.

‘BİR GECEDE 176 EMEKÇİ GİRİŞİ YAPILDI’

Polonez fabrikasından işten atılan emekçiler, polis dayağıyla gündeme geldi. Gözlerden ırak fabrikada yıllarca minimum fiyatın altında çalışan çalışanlar, geçinemedikleri için sendikalı olmaya karar vermişti. Tek Besin İş’e üye olan personeller, bir iletiyle işten atıldıklarını öğrendikten sonra patronu protesto etmek için fabrika önünde aksiyonlara başladı.

Tek Besin İş Sendikası Örgütlenme Uzmanı Yunus Durdu, “Polonez iş yerinde 15 Temmuz’da 24 saatte 70-80 üye yaptık. Çoğunluğa ulaşmak için 25 çalışana daha muhtaçlığımız vardı. Gece vardiyası ile yaptığımız toplantıdan sonra patron, fabrikaya 176 emekçi girişi yaptı” diyerek sendikanın tanınmadığını söyledi. Fabrikada olmayan personellerin sendikaya üye olamayacağını anlatan Durdu, “Vardiya amirlerinden, kasap ustalarına kadar 15 yıllık emekçilerini işten attılar. Fabrika müdürünü arayıp, baskıların son bulmasını istedik” diye konuştu. Durdu, şirkete ziyan vermek üzere bir fikirlerinin olmadığını tabir etti.

‘GARSON BAHŞİŞİNDEN VERGİ KESMEYİ PLANLAYAN MEHMET ŞİMŞEK BURAYA MÜFETTİŞ GÖNDERSİN’

Asgari fiyatın altında maaşa çalıştırılan personeller olduğunu anlatan Durdu, minimum fiyattan vergi kesintisinin yasak olmasına karşın patronun vergi kesintisi yaptığını ve maaş bordrolarını göstermediğini belirterek patronun usulsüzlüklerini kaydetti: “Ürdünlü bu şirket, çalışanlarından vergi kesiyor. Garsona verilen bahşişin vergisinin peşine düşen sayın Maliye Bakanı Mehmet Şimşek’in buranın defterlerini incelemesini istiyoruz. Kaymakam bey bize ‘şov yapmayın’ dedi. Sonra çalışanlara çay dağıtmaya başladı. Özel bölüme kelam geçiremediklerini söylediler. Ne demek yani? Burada kaçak personel çalıştırıyorlar. Bunları denetlemiyorsun, kalkanlarla, coplarla insanların başını kırıyorsunuz. Bu durum bizi ayrıyeten üzüyor. Emekçi arkadaşlarımızın hepsi birbirine kenetlendi.”

‘İŞÇİYE PAHA VERİLMİYOR’

Sevilay Demir yaklaşık 15 yıldır Polonez’de çalışıyor. Kod-46 ile işten çıkarıldı. Hakkını aradığını düşündüğü için kovulduğunu söyleyen Demir, “Müdürler, amirler, sorumlular rahat rahat koltuklarında otursun diye bizi işten çıkardılar. Biz hırsız değiliz. Burada patron, çalışanına bedel vermiyor” diye konuştu.

Polonez çalışanları fabrika önünde bekleyişlerini sürdürüyor.

‘13 BİN LİRA MAAŞ ALANLAR VAR’

Bir yıldır fabrikada çalışan Semra Sezer ise daha evvelden sendika olmadığını ve hiçbir hak talebinde bulunamadıklarını söyledi: “Hayvan muamelesi gördük. Kelamlı tacizler, aşağılamalar vardı. Pazar mesaisine zorla çağırıyorlardı. Ve mesai kağıtlarını zorla imzalattırıyorlardı. Bize ‘siz hayvan üzere hareket ediyorsunuz’ diyorlardı. Rapor paralarımız bile onaylanmıyordu. Kaldı ki taban fiyat bile alamıyoruz. Vergi kesintisi yapıyorlar, maaşı 13 bine kadar düşen beşerler var. Benim bildiğim taban fiyatta kesinti olmaması gerekiyor. Mesai yapmama karşın, kesinti yapıldı. Gidip sorduğumda, devletin kestiğini söylediler.”

‘SURİYELİ, AFGAN ÇALIŞANLARI GETİRDİLER ONLARI DA SÖMÜRÜYORLAR’

13 bin lira ile geçinmenin zorluğuna değinen Sezer, ruhsal olarak yıprandıklarını kaydetti: “Kendileri buradan kazandıkları paralarla boğazda yemek yiyorlar. Biz ise eziliyoruz. Biz işe geri dönmek istiyoruz. İçerde gündelikçi emekçiler var. Suriyeli ve Afgan emekçileri topluyorlar. Onların da haklarını sömürüyorlar. Servislerin camlarını kapattılar biz görmeyelim diye. Burada hijyen eğitimi almadan kimsenin çalışmaması gerekiyor.”

‘12 SAAT ÇALIŞIYORDUK’

Gülhan Çınar ise 5 yıldır Polonez fabrikasında çalışıyor. Çınar, işten çıkarılma sürecini şu sözlerle anlattı: “İstirahat raporum varken, hastanedeyken işten çıkarıldığımı öğrendim. 46’ncı unsur de hırsızlık hatasıymış. Bunu kabullenemiyoruz. Bugüne kadar iş koşulları çok ağırdı. 12 saat çalışıyorduk. 4 pazar burada çalışmama karşın ben 20 bin lira maaşı göremedim. Müdürün yanına gidip, artırım istedik. Müdür bize 300 lira artırım yapacaklarını söyledi.”

Gülhan Çınar (Solda)

‘BİZİM EMEĞİMİZLE VARLIKLI OLDULAR’

Çınar, elini kesmekten son anda kurtulduğu birden fazla iş kazası atladığını söz ederek, çalışma şartlarıyla ilgili “İş güvenliğimizi tehlikeye atarak yıllarca çalıştık. Bizim emeğimizle işveren güçlü oldu. Biz işten sonra gidip konutta çalışıyoruz. Ben bayanım ve bir günde 2-3 ton mal yüklüyordum makineye. Meskene gidince halimiz, dermanımız kalmıyor. Çocuğumun 23 Nisan müsameresini görmedim ve mesaisini hiçbir vakit alamadım. Buraya girerken hiçbir hastalığım yoktu. Buraya girdiğimden beri sıhhat meseleleriyle uğraşıyorum. Emeğimin karşılığı bu oldu. Kışın sabahın köründe buz üzere havada makineleri yıkadım. Ellerim donuyordu” dedi.