Bir Kırşehir sorusu: Zati su yok, madenin ne işi var burada?

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

KIRŞEHİR – Kervansaray dağlarının eteklerinde kimi kerpiçten, kimi betondan yapılmış meskenlerden oluşan bir Anadolu kenti Kırşehir. Köylerinin ana geçim kaynağı ise küçükbaş hayvancılıkla, ayçiçek ve saman üretimine kadar çeşitlenen çiftçilikten ibaret.

Ancak Kırşehir kent merkezine bağlı köyler, bugünlerde altın madenciliği kıskacında. Doruklarına yollar açılmış, sondajlarla delik deşik edilmiş köylerde mera alanlarının yanı sıra mezarlıklar dahi ruhsat alanları içerisinde kalmış. Köylülerin bir kısmı başlarına geleceklerden habersiz, kimileri ise katiyen madene karşı. Münasebetleri de epeyce net: “İliç’te yaşananları gördük, maden bizim neyimize, gereksinimimiz yok.”

Seyfe Gölü

BELEDİYE ALTIN MADENCİLİĞİNE KARŞI

Çalışmaların devam ettiği maden alanlarında, Kırşehir’in Karacaören ve civardaki Çimeli köylerdeyiz. Ve görüyoruz ki Türkiye’nin en büyük holdinglerinin iştirak firmaları Kırşehir dağlarını mesken tutmuş! Koç Holding işletmesi DEFAŞ… Koza Kümesi… Hepsi bölgede maden arama çalışmalarını sürdürüyor. Çevresel Tesir Kıymetlendirme ÇED) raporları hazırlanmış, işletme ruhsatı için müracaatlar yapılıyor. Yalnızca bir ruhsat alanı 2 bin hektardan fazla. Doruklar delik deşik edilmiş. Numuneler kolay bir muşamba ile örtülüp depolanmış. Kentin CHP’li belediyesi de İliç’te yaşananları hatırlatarak altın madeni işletilmesini istemiyor. Kırşehir Belediye Başkanı Selahattin Ekicioğlu, madene karşı çıkanların başında yer alıyor. Altın madenciliğinin kentte yaratacağı tahribata dair toplantılar, paneller organize ediliyor.

Kırşehir Belediye Başkanı Selahattin Ekicioğlu.

KERVANSARAY DAĞLARINDAKİ FAALİYET

Kent merkezinden madenin kurulacağı köylere yol alırken, Kırşehir Kent Kurulu Genel Sekreteri Ömer Duran bize bilgi veriyor. Yol uzunluğu uzanan zirveleri gösterip, “Burası da var”, “Burası da maden” diyor. Uçsuz bucaksız düzlüklerde, yaz sıcağında otlatmaya çıkarılmış ineklerle bozkır karşılıyor bizi. Yol uzunluğu sağımız, solumuz buğday denizi. Yer yer yanmış ayçiçek tarlaları, biçerdöverlerin egzozundan çıkan duman, az sayıda traktör… Ve Kırşehirliler, bugünlerde dinamitlerin patlatılmasıyla birlikte neler olabileceğini düşünüyor…

NE İŞİ VAR MADENİN BURADA?

Köy mezarlıklarının, meralarının bulunduğu alanların da maden ruhsat alanları içerisinde kaldığı, binlerce nüfusun göçe zorlanma tehlikesiyle karşı karşıya bırakıldığı yerdeyiz. Zirvelerin yamacındaki köylerden gelen biri var. Eskimiş kumaş pantolonuyla, başındaki güneşten solmuş siyah renkli ‘Ecevit kasketi’yle yürüyor. Peşi sıra gelen hayvanları, elindeki eğri büğrü sopası, hafif öne eğik ‘yorgun’ vücuduyla, tahminen de birkaç ay sonra adımını bile atamayacağı meraya hakikat otlamaya götürüyor. Güneşten yüzü yanmış 40, tahminen 50 yıldır… Yüzündeki kırışmış her çizgi, yıllarca yaptığı çiftçiliğe ya da hayvancılığa verdiği emeğin izleri.

Köylülerin birçok başlarına geleceklerden habersiz. Lakin bir kısmı İliç’i duymuş, “Ne işi var madenin burada?” diyorlar. Maden toprağı zehirlerse göç edecekleri bir yer olmadığını, aslında göç etmek de istemediklerini söylüyorlar.

Kuyu sondajlarında her yıl derinlik giderek artarken, en büyük kaygı su kaynaklarının madencilikle büsbütün yok olması…

EN BÜYÜK SORUN

Geniş ovalar susuzluktan kırılıyor. Tekrar de grup biçmek bildikleri birkaç işten biri, kim bilir kaç jenerasyondur… Köylerin nüfusu yaşlanmış, gençler köyleri çoktan terk etmiş. Yetmezmiş üzere epeydir maden simsarları dolaşmaya başlamış köylerde. Ekip elbiseli, çantalı…

Anadolu köylüsü, yoksulluğundan yaka silker halde. Tarım için su en büyük sorun dedik ya… Kuyu sondajlarında her yıl derinlik giderek artarken, en büyük tasa su kaynaklarının madencilikle büsbütün yok olması. Belediye Başkanı Ekicioğlu da bu duruma dikkat çekiyor. Kuyu sondajlarında neredeyse 100 metreye yaklaşmışlar. Kent, su kıtlığı ile yüzleşirken, bir de madenciliğin başlaması lokal yöneticilere hiç yanlışsız gelmiyor.

Kırşehir Kent Kurulu Genel Sekreteri Ömer Duran.

‘BURADA ESASEN SU YOK’

Hal böyleyken, maden firmalarının bölgeye dair yaptıkları açıklamalarda, suyu Kızılırmak’tan taşıyabilecekleri tarafında tabirler olduğunu anlatıyor Ömer Duran: “Biz geleceğimize sahip çıkacağız. Su kaynaklarımızın çabucak yanında maden açmak istiyorlar. Burada zati su yok.”

Belediye Başkanı Ekicioğlu ekliyor: “Göçmen kuşların konakladığı Seyfe Gölü’ne sıfır noktaya kadar arama ruhsatı almışlar. Suyumuzu, tabiatımızı zehirleyecekler. Şu ana kadar Türkiye’deki altın madenciliğinde 220 milyon dolar devlete kalmış, memleketler arası şirketlere kalan ise 4 buçuk milyar dolar civarında. Bütün bölge halkıyla daima birlikte bu madenlerin bugünkü teknolojiyle çıkarılmasını istemiyoruz. Etrafa ziyan vermeyecek sistemlerle tahminen 100 yıl sonra çıkarılacak. Maden firmaları yeraltı kaynaklarının ‘deniz’ olduğunu, o suyu çekeceklerini söylüyorlar. Orada 25, 30 bin nüfuslu ilçemizin su kaynağını yok edecekler. Gayret ettiğimiz için memnunuz, tarih bizi bu çabanın içinde anacak. Kentimizin dört tarafı madenlerle çevrilmiş. Buralardan toz bulutlarıyla bütün kent zehirlenecek. Madene müsaade verilmemesi lazım” diyor.

DEFAŞ firmasının yüzde 25 ortağı AK Partili Batman Milletvekili Ferhat Nasıroğlu. Bölgede yaşayanlar, Fernas A.Ş.’nin bölgede operasyonel süreci yürüttüklerine dair konuşmalar dinlediklerini anlatıyor. Lokal idare de süreçle ilgili dava açma hazırlığı içerisinde.

Hazırlanan proje tanıtım evraklarında şirketler, bölgedeki madenlerin ömrünün 20 yıl olacağını, madencilik faaliyeti bittikten sonra “ağaçlandırma yapmayacaklarını” da kayda geçirmiş…

Kırşehir’in madencilikle imtihanı işte bu durumda…